وجه تسميه راميان :
درباب وجه تسميه راميان برخي معتقدند که کلمه راميان در اصل راهميان بوده و چون راميان بين راه حاجيلر و کوهسارات به فندرسک و همچنين بين راه استرآباد به بسطام واقع شده بود آن را راهميان ناميده اند .
عده اي ديگر معتقدند اين کلمه عربي است و مي گويند : رامي به معني تيرانداز است که مثني آن راميان مي باشد که معني دو تيرانداز را مي دهد و لي بايد گفت : که هيچ يک از دو وجه بالا قطعاً نمي تواند درست باشد .
براي توضيح بيشتر بايد گفته شود که در دو کيلومتري شمال راميان محلي به نام کهنه راميان وجود داشته است و آثاري که از آن منطقه به دست آمده نشان مي دهد که آنها را رامي ها يا آراميان مي گفتند که به مرور زمان حرف آ از اول کلمه آراميان حذف شده و به راميان معروف گشته است .
بيژن يکي از پهلوانان نامي ايران قديم بوده و بنا به نوشته فردوسي در شاهنامه به محلي به نام آرمن نزديک مرز ايران و ترکستان براي مبارزه با گرازها که به مردم حمله مي کردند مي رود که آرمن و آرامي از يک ماده مشتق شده است بعد از ورود براي مدتي راميان را دره بيژن نيز ناميدند .
بعد از نابودي آراميان نام راميان در اذهان باقي مانده تا اينکه در قرن هفتم هجري مردمي در همان محل ساکن شدند که اسناد و لوح هاي سنگي از آنها باقي مانده است .

موقعيت جغرافيايي راميان :
شهرستان راميان از نطر طبيعي به دو قسمت جلگه اي و کوهستاني تقسيم مي شود . راميان مرکز شهرستان و خان به بين و دلند از شهرهاي ديگر آن است و داراي 52 روستا مي باشد جمعيتي بالغ بر 93842 نفر و وسعتي در حدود 781 کيلو.نتر مربع دارد. اين شهرستان در فاصله 75 کيلومتري از مرکز استان واقع گرديده و داراي جنگل هاي غني و چشم اندازهاي زيبا است . از شمال به گنبدکاوس ، از جنوب به استان سمنان ، از غرب به علي آباد و از شرق به آزادشهر ختم مي گردد .
مهترين اماکن گردشگري و تاريخي اين شهرستان چشمه گل راميان ، آبشارهاي (سرخه کمر ، جوزک، چفت سيدکلاته ، شيرآباد) ، قله قلعه ميران ، پارک جنگلي آهنگران ، پارک جنگل دلند ، پارک جنگلي دره ملا(باغ تاشته) ، امامزاده حليمه خاتون ، امامزاده پيربي بي ، امامزاده قاسم دلند ، مسجد سادات ، تپه هاي سنجران ، باقرآباد ، توران فارس ، تقري تپه ، آق تپه ، شغال تپه ، انجيرچشمه ، نقارخانه ، گرم چشمه ، بادو ، چشمه نيلبرگ ، مدرسه و کاخ رضا شاهي ، حمام قديمي راميان ، قلعه محمود ، قله نور ، قلعه کافر ، قلعه اميرخان و دهکده توريستي پاقلعه مي باشد .

قلعه ميران :
قله قلعه ميران به عنوان بام راميان داراي 2342 متر ارتفاع است چشم اند از بسيار زيبا از بالاي قله چشم هر بيننده اي را خيره مي کند . اين قله از اکثر شهرستان هاي استان حتي از نقطه ي مرزي اينچه برون نيز با چشم غيرمسلح قابل رؤيت است و به عنوان يکي از قلل معروف کوهنوردي در استان مطرح مي باشد .
در بالاي اين قله آثار تاريخي نيز مشاهده مي شود . يک چشمه نيز در بالاي قله وجود دارد .

قلعه ميران با ارتفاع 2342 متر

استخر طبيعي است در پنج کيلومتري جنوب راميان به مساحت حدودي هفت هزار و دويست متر مربع شصت تا نود متر عمق و داراي خروجي آب زياد . اين استخر که در دل جنگل قرار دارد به روايتي در زمان آل زيار و در قرن پنجم هجري به دستور قابوس بن وشمگير و با طراحي دانشمندان نامي ايران ابونصر فارابي و با پنج هزار کارگر ساخته شد و در تاريخ از گل راميان با نامهاي دالان بهشت و پلنگ سره ياد شده است اين مکان براي مدتي استراحتگاه قابوس بن وشمگير بوده است .
گل راميان داراي هيچ گونه ورودي آبي نيست و آب از عمق آن درحال جوشش است . اين استخر در سال 1384 به عنوان منطقه ويژه گردشگري استان گلستان انتخاب شد . از ديگر نامهاي آن کبود استخر است .

گل راميان